Żywie Biełaruś

Ponury obraz kraju zmagającego się z dyktaturą Łukaszenki. Głównym bohaterem historii napisanej przez Łukaszewicza i Franaka Wiaczorkę – działacza opozycyjnego, na którego losach oparto znaczną część scenariusza – jest muzyk rockowy Miron. Kontestujący system artysta przypłaca krytykę władzy przymusowym wcieleniem do wojska, choć stan jego zdrowia w oczywisty sposób nie kwalifikuje go do odbywania służby wojskowej. A w jednostce, zgodnie ze złowieszczym sloganem nad bramą, „wszystko jest tak jak na zewnątrz, tylko bardziej”. Koszmarna fala, łamanie charakterów, znęcanie się, bicie – czasem na śmierć, brak nadziei. Żeby nie oszaleć, Miron zaczyna, z pomocą swojej dziewczyny i kupionego potajemnie telefonu komórkowego, prowadzić internetowy blog „Dziennik białoruskiego poborowego”, prześmiewczy wobec państwa, armii i prezydenta. Jego „głos zza koszarowych murów” powoduje internetową rewolucję. Białoruskie KGB postanawia odszukać i skutecznie uciszyć niepokornego blogera.