Słońce wschodzi raz na dzień

„Haratyk, niekwestionowany przywódca beskidzkiej wioski, organizuje w niej życie po zakończeniu wojny: wieś buduje szkołę, tartak i cegielnię. Gdy dochodzi do konfliktu z „ludową” władzą, która chce go zmusić do przekazania społecznej własności na rzecz ogółu, Haratyk i kilku jego ludzi stawia opór.
Niezwykle ciekawa formalnie, utrzymana w konwencji ludowej ballady przypowieść o starciu jednostki z systemem. Pierwotnie w zakończeniu Haratyk kończy jako żebrak, jednak na skutek ingerencji cenzury Henryk Kluba musiał dokręcić mniej dramatyczne, a bardziej ideologiczne zakończenie, co nie zmieniło faktu, że film czekał na premierę aż 5 lat.”