Baśnie i bajki polskie. Serce z piernika

W pewnym górniczym miasteczku żył chłopiec o imieniu Szymek. Jego ojciec pracował w pobliskiej kopalni, mama zajmowała się domem. Na dziesiąte urodziny mama podarowała Szymkowi piernikowe serce. Pewnego dnia, gdy chłopiec poszedł po glinę na nowe klepisko, spotkał starca, który szukał w błocie zgubionej fajki. Szymek starał się ją znaleźć – bezskutecznie, a na dodatek zgubił swoje piernikowe serce…
Wkrótce mama Szymka ciężko zachorowała i chłopiec musiał ją zastąpić w gospodarstwie. Często chodził na glinianki po trawę dla zwierząt i pewnego razu znalazł tam zgubioną przez starca fajkę. Ku jego zdumieniu, dokładnie w tym samym momencie starzec wyrósł przed nim jak spod ziemi. Chłopiec opowiedział mu o chorobie matki, a starzec w podziękowaniu za fajkę wskazał mu miejsce, w którym był zakopany skarb. Znalezione dukaty całkowicie odmieniły los całej rodziny, a gdy pewnego dnia ojciec przyniósł z kopalni skamieniałe piernikowe serce, Szymek zrozumiał, że starcem, którego spotykał na gliniankach, był Skarbnik – legendarny duch kopalni.
Na motywach bajki Kornelii Dobkiewiczowej „Serce z piernika”.