Baśnie i bajki polskie. Kamień na dnie jeziora

Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… żył sobie pewien zły, chciwy i leniwy Dziedzic, zazdrosny o majątek Hrabiego, który ten zdobył ciężką pracą. Dziedzic bardzo chciał znaleźć sposób na szybkie pomnożenie majątku i od Wróżki dowiedział się, że na dnie jeziora obok jego domu znajduje się wielki skarb. Kazał natychmiast wypompować wodę z jeziora i wtedy jego oczom ukazał się ogromny głaz z napisem: „Jeśli masz dobre serce, zmiłuj się i obróć mnie”. Pewny, że pod spodem znajdzie skarb, kazał odwrócić kamień – a co pod nim znalazł? Napis: „Dziękuję, żeś mnie odwrócił, bo sobie bok odleżałem”…
Opowieść o tym, że pazerność i chciwość może doprowadzić do śmieszności.
Na motywach bajki Marii Krueger „Kamień pd Wolsztynem”.