Baśnie i bajki polskie. Złota jabłoń

Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… w pewnej wiosce mieszkał wdowiec drwal Jakub ze swoją córką Dorotką. Dorotka była dziewczynką dobrą i pracowitą, toteż ojciec często nazywał ją swoim skarbem. Wieść o „skarbie Jakuba”, przekazywana z ust do ust, zmieniła się w plotkę i dotarła do uszu chciwej Brunhildy. Skarb to skarb, na pewno gdzieś zakopany, trzeba go zdobyć, pomyślała Brunhilda i pod pretekstem zajęcia się domem i Dorotką, szybko zarządziła wesele. Na szczęście jej podstępne plany pokrzyżował kogut ze złotym piórem, któremu Dorotka uratowała życie.
Na motywach bajki Hanny Januszewskiej.