Marsylski łącznik

Tytuł nie bez powodu odwołuje się do filmu „Francuski łącznik” z roku 1971. „Marsylski łącznik” to historia ta sama co w filmie Williama Friedkina, tyle że opowiedziana z perspektywy francuskiej. A obydwie oparte był na prawdziwych wydarzeniach: u Friedkina chodziło o przechwycenie wielkiego transportu heroiny z Francji do USA, u Jimeneza – o to, by nie dopuścić do wysłania narkotyków z Marsylii. A ponieważ Cedrik Jimenez to rodowity marsylczyk, mieszkaniec miasta, które było światową stolicą heroiny, mafijnym kanałem przerzutowym z Europy do USA, doskonale zna realia i perfekcyjnie je w swoim filmie odtwarza (nominacja do Cezarów za scenografię i kostiumy).
Marsylia, 1975 rok. Ambitny sędzia Pierre Michel (Jean Dujardin) dostaje przydział do wydziału antynarkotykowego policji z zadaniem rozpracowania grupy przestępczej, odpowiedzialnej za przerzut do USA hurtowych ilości heroiny. Gangiem kieruje bezwzględny i charyzmatyczny Gaëtan „Tany” Zampa (Gilles Lellouche), nieuchwytny dla organów ścigania, sowicie opłacający skorumpowanych policjantów i urzędników. Michel chce dopaść Zampę i powoli z policyjnego zadania staje się to jego życiową obsesją.